VERSLAG MARCINELLE 23-25 maart 2018

 

Ge moet toch eens zien, wat een geknuffel en al die kussen. Tijdens de winterslaap hebben de genieters elkaar zo gemist, schoon toch hé !!

 

Willy, onze voorzitter met zijn Rita arrangeerden het eerste weekend dit jaar. De koolmijnsite van Marcinelle werd het decor. Een nieuwe gewoonte dat de genieters vanaf heden invoeren is een openingsreceptie; dus de genodigden worden al direct aan den alcool geholpen !

 

De volgende morgen straalde de zon onze slaapkamers binnen, warmte, romantiek, liefde sluipt tussen de lakens. En dat alles in een sfeer van stilte. Wat vogeltjes en wat piepende "muisjes" was het enige geluid dat te horen was, zalig !

 

Maar al gauw klonk de fluit van onze voorzitter, die iedereen op het appel verwachtte.

De man die de groep in twee deelde was blijkbaar geen wonder in wiskunde, groep één was veel talrijker dan groep twee, maar wat kan het ons schelen.

Ingenieur Luc kent het industriemuseum van deze mijnsite in Marcinelle op zijn duimpje en nam groep één direct onder zijn vleugels.

Luc is zo één van die gidsen die een heerlijkheid is om te ontmoeten. Met de nodige humor, fratsen, maar ook een koppie, koppie uitleg over de geschiedenis van de Marcinelse industrie deed hij onze oren spitsen. Niemand wilde ook maar één woord missen van deze bekwame man. Uiteraard onthouden we dat de vrouwen 200 gram hersenen minder hebben dan de mannen. Nu de vrouwen meer en meer aan de macht komen en alles wat mis kan lopen, loopt mis, weten we de oorzaak van deze situatie. Maar de mannen zijn blijkbaar niet in staat om het tij te keren. In ieder geval vlogen de uurtjes voorbij in gezelschap van gids Luc.

 

De andere groep moest het zonder gids doen, een foutje in de administratie zou het probleem zijn, ah qui !

Maar de glaskunstwerkjes die deze groep te zien kreeg mochten er zijn. We hebben inderdaad al meerdere glasateliers aangedaan, maar elk atelier heeft hier of daar toch een opmerkelijk kunststukje zitten. Bij de kunstwerkjes krijgt ieder wel een idee wat het is, en voor wat het eventueel dient. Er was zelfs een bepaald stukje waarbij de genieters toch hun fantasiewereld weer op gang bracht. We gaan het hier niet uit de doeken doen, het zou de mening van menig kunstliefhebber onder de genieters misschien tegen de borst stoten.

 

Na een plaatselijk biertje of een ander lekkernij dwarrelden onze vrienden, nog altijd in de zonneschijn, naar hun op wielen gedragen huisjes.

 

Als het zonnetje verdween achter de ophaaltorens van de mijnsite en het wat frisser werd kroop ieder in zijn warme stolpje. Enkele genieters gingen bij hun buurt nog een bezoekje afleggen, om een slaapmutsje tot zich te nemen.

Na de klokjes nog een uur te hebben vooruit gezet, kropen ze allen lekker onder de wol. Slaapwel !

 

Wat wolkjes, maar niet voor lang, of de zon bescheen weer het Waalse landschap.

Met veel honger werden we uitgenodigd tot de ontbijttafel. Ze had plaats tussen de gepolijste machtige mijnmachines, kwestie van in de sfeer te blijven. Koffie, thee, fruitsap koffiekoeken en croissants stonden op het menu.

 

Als steun voor Luc was Yolande als tweede gids (uit Antwerpen) gearriveerd. We kregen van hen de uitleg die vooral ging over het leven in de mijn, en de grootste mijnramp in België, die in Marcinelle plaats vond:

 

                                                                   WOENSDAG 8 AUGUSTUS 1956

                                                BRAND IN DE MIJN "BOIS DU CAZIER" IN MARCINELLE

 

                                                LADEN VAN DE LIFT WORDT GESTART OP 975 M. DIEPTE

                                                             HET LADEN LOOPT NIET ZOALS HET MOET

                                             LANGS TWEE KANTEN STEKEN KOOLWAGENTJES UIT DE LIFT

                                                  VEILIGHEIDSSYSTEEM FAALT OM DE LIFT TE BLOKKEREN

                                                                 LIFT VERTREKT ZONDER COMMANDO

                                                            ER WORDT EEN METALEN BALK AFGERUKT

                                                                           2 HOOGSPANNINGSKABELS

                                                                                      TELEFOONKABEL,

                                                              EN EEN OLIELEIDING ONDER DRUK VOLGEN

                                                              EEN VLAMBOOG LAAT ALLES ONTBRANDEN

                                                  EN ZET DE LUCHTINTREKKENDE SCHACHT IN LICHTE LAAIE

                                                                  262 SLACHTOFFERS, 12 NATIONALITEITEN

                                                                          204 WEDUWEN, 417 WEZEN

 

Een verhaal om stil van te worden. Waarschijnlijk is er veel geleerd uit deze rampen, en misschien daardoor kan de werkende mens de dag van vandaag, rekenen op enorme veiligheidsvoorschriften, zodat zulk een leed kan vermeden worden.

 

Een uitgedund groepje was nog op de afsluiting van het weekend tussen de motorhomes, waarschijnlijk zit hier ook een administratief foutje, of een verkeerd interpreteren aan de basis. Hier is echter geen sprake van grote gevolgen. Goddank.