VERSLAG WEEKEND MOL-WEZEL

 

De bunt stond er zo stil bij, geen enkele zandkorrel bewoog. De Kempische stilte!

Maar dan komen 25 motorhomes één na één het zulte zand beroeren.

Rumoer, zandkorrels vliegen in het rond, de bunt plooit zich onder de zware lasten.

Gebabbel daar, geschreeuw ginder, niets meer van de stille Kempen.

Tot "de genieters" de bakker bezochten, hun koelkast hadden gecontroleerd, glazen gekozen. Als ze gezeten waren in hun luie stoelen, rond hun plooitafeltjes, met daarbovenop de flessen sterke drank, zoete medicijnen, allerlei versnaperingen, voetjes omhoog.

Dan pas kwam de stilte van de Kempen terug op zijn plooi, hartelijk welkom beste vrienden.

Op "Stafkeswaaj" was het te doen dit weekend.

En rekenen kan je op de genieters: de feesttent werd opgesteld, samen met een door de muizen geteisterde "toogtentje". In een mum van tijd, het zullen wel 2 mummem geweest zijn, werden de tenten opgebouwd.

Ook in de bakkamer van de pizza's was er hulp genoeg voor het beleggen en klaar maken van de pizza's. Ondertussen had de oven reeds een temperatuur van 180° C bereikt en konden de heerlijkheden gebakken worden. Enkele dames ontfermden zich over de bedeling en zo kon iedereen elk soort pizza proeven, en het buikje rond eten.

Na een woordje van de voorzitter en de voorstelling van de activiteiten werden de drums geslagen en tante Rita kwam tot leven, met haar zelf vergaarde muziek, met videobeelden op groot scherm, werden de dansers op de bunt-dansvloer getrokken als een magneet.

Tussen door waren er ook nog enkele zangers die hun fluisterende stemmen ten gehore brachten. Met het nagalmen van de muziek in de oren werden de matrassen beklommen en dompelde ieder in, in het nachtelijke Wezel.

 

Volgende dag de fiets tussen de benen, en trappen maar. Langs het kanaal van Beverlo richting Blauwe Kei, naar het Kapellerhof, juist op Nederlandse bodem. In een mooie omgeving konden we ons meegebracht lunchpakket opeten. 't Was nog vroeg, dus de meeste kozen voor een lekkere tas koffie.

Na een rustige lunch reden we verder naar Postel. Onderweg hadden we wel wat verfrissing gekregen met wat regen, maar dat was meer om ons schrik aan te jagen.

Om 13 uur werden we opgewacht door twee Molse schoonheden, die alles wisten over de abdij van Postel. Ze deden dit op een voortreffelijke manier, de bibliotheek zaal was wel een hoogtepunt. Prachtige oude boeken stellen daar ten toon, en laten zich van hun mooiste kant zien. Na ruim anderhalf uur konden we deze bladzijde omslaan, en zochten we een goed terras op, vlak bij de abdij. Het was hoog tijd want niemand kon nog tuffen, een uitdroging werd hier voorkomen.

Rond vier uur zochten we onze tweewieler weer op en reden we deels langs een andere weg terug naar Wezel.

Nog juist tijd voor een aperitiefje, misschien een sangriaatje ??

De geur van de BBQ verzachte al een beetje onze brommende magen, en weldra konden we de salades en het vleesbuffet betreden. Er werd keurig gesmikt en gesmakt, en werden de inspanningen van de dag vlug vergeten.

Daarna zette tante Rita weer hare jukebox in gang en was de dansvloer weer volledig bezet. Op aanvraag van de deelnemers werd ook die avond de videoprojectie ingeschakeld, wat iedereen weer in een feestelijke sfeer bracht.

's Anderendaags waren er toch die een klein beetje te diep waren gegaan, ze hadden er een houten kop aan over gehouden. Maar wanneer we bij onze bakker op bezoek gingen, was iedereen weer één en al oor voor de uitleg van bakker Mario, en die deed dat goed. We kregen zijn allernieuwste apparatuur te zien, en elke machine werd voorzien van een professionele uitleg van de bakker hemzelf. Na dit bezoek werd er koffie geschonken in onze feesttent, met een traktatie van de bakkerij Hoefnagels.

Terwijl de soep op de vuren werd gezet, hadden er nog heel wat mensen de kracht om een wandeling te maken door de natuur van Wezel. Langs vijvers, over milde Kempense grond, langs dichtgegroeide oerwoudachtige paadjes, en paadjes waar we natte voeten van kregen, maakten we een wandeling van een vier kilometer.

Wanneer we terug bij de motorhomes kwamen was de soep klaar, en konden de deelnemers met hun soepkommen, euh zonder soepkom de soep toch eten. Door weer vrijwilligers werd de soep bedeeld, en kon er nog brood met kaas en hesp worden gegeten.

Toch schoon om een weekend af te sluiten, niet ? Vooral omdat het soep met balletjes was.

Dank aan iedereen voor de geweldige sfeer, voor de vele vrijwillige helpers op alle vlakken, en we hopen ieder spoedig terug te zien.

Ook niet vergeten, de inrichters Staf en Rita een dikke proficiat voor dit mooie W E.

Je mag dat nog doen.

 

De werkgroep

DSC_1253.jpg
DSC_1253.jpg
DSC_0920.jpg
DSC_0920.jpg
DSC_0931.jpg
DSC_0931.jpg
DSC_0934.jpg
DSC_0934.jpg
DSC_0979.jpg
DSC_0979.jpg
DSC_0975.jpg
DSC_0975.jpg
DSC_0981.jpg
DSC_0981.jpg
DSC_1012.jpg
DSC_1012.jpg
DSC_1048.jpg
DSC_1048.jpg
DSC_1068.jpg
DSC_1068.jpg
DSC_1075.jpg
DSC_1075.jpg
DSC_1082.jpg
DSC_1082.jpg