MOTORHOMEVRIENDEN

       "DE GENIETERS"

 

                                               VERSLAG NEEROETEREN

 

Wat veel ton grind had de gemeente Neeroeteren laten aanbrengen om de genieters welkom te heten op de parking van de "Beugelclub De Borg". De opdracht om dit grind wat ordelijk te maken werd dan ook nog wat laat uitgevoerd, zodat al enkele motorhomes geparkeerd stonden terwijl een firma met een rups "racemachine" het stof hoog deed oplaaien. Maar naderhand werd het dan toch wat aangenamer om zich over het parkeerterrein te bewegen.

Het stof van onze MH kuisen is een zorg voor later.

 

Wanneer Johny , de baas van de Beugelclub, met wat personeel gearriveerd waren konden we de zaak betreden en werden de bierlijnen geopend. Ter plekke stroomde hier het Sint Gummarusbier; voor diegenen die altijd open staan voor een bierke uit de streek.

Een vluggertje van onze voorzitter opende het weekend en de inrichters hadden ook al niet te veel tijd nodig om het programma te presenteren.

Wat wil je wanneer er twee grote beugelterreinen zijn opgesteld in het midden van de zaak.

Iedereen nieuwsgierig en dan de Johny, die dag en nacht wakker ligt van zijn Beugelclub:

Al gauw stond deze leidinggevende in het midden van zijn terrein en demonstreerden ons de knepen van de beugelsport. Om de regels van het spel in je op te nemen, moet je wel een kopke hebben, want het is niet simpel met al de reglementen van dit spel.

Maar er was wel direct aandacht, enkele mannen zagen hun zelf al als kampioen van het weekend. Wanneer het plein vrij kwam werd het aanschuiven bij de lepelscheppers in de afgemaakte spelzone, om hun eerste stoten uit te voeren. Het werd direct duidelijk dat het niet zo gemakkelijk was om de bal door de ring te krijgen, en alle vijf voet werd er halt geroepen omdat weeral iemand een fout maakte tegen de richtlijnen. Maar oefening baart kunst, dus met het juichend publiek rond de "arena" en de eerste vier spelers werd er al gedurfd om een wedstrijdje te doen.

Amusement verzekerd.

 

Albert had de fietstocht uit geplozen en trok zaterdagmorgen de tocht op gang. Door wat mooie Limburgse fietswegeltjes leidde hij de groep naar de Tievishoeve. Als het zonnetje zich verstopte werd het wat fris, maar af en toe kwam de zon er door, om de zaak wat op te warmen. Sommigen kozen voor binnen te zitten, terwijl de meesten toch buiten bleven picknicken. Terwijl de gebeeldhouwde dieren ons toe keken kwamen er ook grote kommen soep op tafel, of lieten sommigen zich een hoevebord leveren, het zag er allemaal smakelijk uit. Het hoevewinkeltje met zijn curiosa en Limburgse specialiteiten kreeg heel wat bezoek over de vloer. Een nagerecht werd ons nog door de club gepresenteerd. Tegen een paar bolletjes hoeve ijs zeg je geen nee, natuurlijk!

 

En dan de hoofdact van het weekend, het "Natuurhulpcentrum voor wilde dieren" , een juffrouw met ballen aan der lijf, wist hier blijkbaar alles over. Ze nam de groep onder haar vleugels en iedereen was attent. Prachtig werk wordt hier verricht, met een hoop vrijwilligers en de nodige sponsoring, tijd om met de armen overeen te zitten is hier niet. Een strak programma moet gevolgd worden, om geen enkel diertje, groot of klein, te vergeten.

Velen zagen het nut in om zich als lid van het natuurhulpcentrum te laten schrijven.

Met een tas koffie en een stukje vlaai deden wij ook nog een kleinigheid in de spaarpot van de vereniging, en onze genieters genoten ervan.

 

Terug bij de motorhomes hadden we geen tijd meer om onze "make-up of plamuursel" te gebruiken want de BBQ stond al klaar. Enkele vrijwilligers stonden in voor de verdeling van al dat lekkers. En het liep gesmeerd. Aan de reacties te horen was iedereen tevreden, maar wilden, na toch een drukke dag, op tijd naar de MH om wat tot rust te komen. Sommigen droomden van zachte poesjes en wilde katjes!

 

De vrouwen gaven het maar flauw af met het "Beugelen", geen enkele vrouwenploeg kregen we bijeen. Ze verkozen om te supporteren voor de mannen. En dat was nodig want er werd serieus met de ballen gespeeld. Soms ging het verbluffend goed, en andere keren werd er niet veel van terecht gebracht. Het voornaamste was immers dat iedereen zich amuseerden.

 

Door de wedstrijdsfeer werd er niet meer gedacht aan het afsluiten van dit weekend.

Rita en Staf de inrichters, hadden weer een goed gevoel over het voorbije gebeuren, en maken alweer, samen met nog anderen, nieuwe plannen voor de toekomst, want zo een gezellige bende moet samen gehouden worden in samenhorigheid en plezier.

 

De werkgroep.