DSC_6293-1.jpg

VERSLAG WEEKEND PITTEM   31 maart - 2 april 2017

 

Er moeten niet zoveel zonnestralen te voorschijn komen of het begint al snel te kriebelen.

Te kriebelen om er op uit te trekken, om weer nieuwe dingen te ontdekken, maar vooral weer om tussen de andere "genieters" te zijn. De babbel, het gekscheren, het lachen zijn belangrijke bezigheden om zich goed in je vel te voelen, hebben we daarbij ook nog een lekker glaasje bier in de hand dan komen we zo in de sfeer.

Voor het eerste weekend was het verzamelen te Pittem, de plaats van Ferdinand Verbiest

die vanaf zijn standbeeld de Markt in Pittem in de gaten houdt.

Op vrijdag, omstreeks 19.30 uur werd brouwerij Maenhout leven in geblazen met de komst van "de genieters". De menukaart verraadde al direct welke brouwsels hier werden gebotteld: Hoppa Hontas, Koeketiene, Blinde Mol en de Ferre, na uitgebreide testen door onze leden uitgevoerd, werden alle bieren unaniem goed gekeurd.

Willy en Dany deden in de vroege avond hun uitleg over het te verwachten weekend alvorens de sfeer in latere uren de pan uitvloog. Daar zat de Ferre zeker voor iets tussen.

 

Zaterdag om 8.30 uur moest iedereen al spic en span zijn om de wandeling naar Hoeve "De Blekerij" aan te vangen. Deze graszoden kwekerij ligt heel mooi in het groen. De graszoden liggen zo glad als een biljardlaken, alsof de grassprieten alle dagen gekamd worden.

De heer Lannoo gaf ons een zo prachtig beeld over het graszoden leven en gaf ons goede tips voor ons gazonneke thuis in goede conditie te krijgen. Met een korte film werd alles dan nog eens verduidelijkt. In de aanpalende gebouwen konden we de werkvoertuigen bekijken; het was duidelijk dat dit geen gewone maaizitterkes waren, alle werktuigen zijn uitgerust met specifieke technische snufjes en precisie computers. Ook de producten, nodig voor een fluweel zacht gazonneke, werden aan ons voorgesteld.

Met een Waaw gevoel werden we dan terug binnen verwacht om "de blinde Mol" te proeven. De Tripel van de brouwerij Maenhout.

 

De Weverij Clarysse Jules was het volgende adres waar we onze geest nog meer konden verrijken. De weverij in Pittem die handdoeken vervaardigd. De bobijnen garen vliegen daar rond je oren, het magazijn is een gigantisch groot onderdak voor alle kleuren van garen. Het natuurlijk product heeft een écru kleurtje, waarna de garens op de bobijn worden geverfd.

Boven de weefmachines hangen bobijnen van wel 4 meter breed en bevoorraden de machines die met een geweldige snelheid het weefwerk verrichten. Het enorme web van draden, in al zijn verschillende kleuren, geeft een adembenemend zicht. Omdat de vrouw garant moet staan voor de afwas, kregen alle vrouwen een keukenhanddoek als geschenk mee naar de motorhomes.

 

De man van "Koeketiene" stond ons in de namiddag te woord, en gaf ons alle geheimen prijs over zijn brouwsels, waarvan we er toch al een paar hadden geproefd. Alle kruiden en specerijen die aan deze bieren worden toegevoegd, om hun heerlijke smaken tot zijn recht te laten komen, gingen aan onze neuzen voorbij. Tussen de grote ketels in inox waar het gouden nat wordt gebrouwen, de kruiden die door onze vingers werden betast, de specerijen die de geur verspreidden, deden ons weer watertanden naar een proefjesmoment, waar we elk bier in zijn volle smaak konden ervaren.

 

Met een korte pauze, om ons avondmaal te nuttigen, en ons lichaam terug op krachten te laten komen, begaven we ons terug naar de brouwerij om een gezellig samenzijn. Er waren immers nog genoeg glazen die geledigd moesten worden.

 

De volgende morgen, ontwaakten wij in een waas van mist, waarin we verdwaalden en plots, tot onze verbazing, verschenen rare wezens rondom ons, met een kuifje, een snavel, de ene gelig, de andere rood van passie, en twee grote ogen die ons spottend, nieuwsgierig aankeken.

Struise vogels bevolkten de afgebakende weiden, op lange sterke stelten, zware voeten van twee tenen kwamen ze ons nieuwsgierig tegemoet. De vrouw des huizes van de struisvogelkwekerij te Tielt nam ons onder haar hoede. En zij wist over wat ze praatte, ze kende haar stiel als geen één. Ze boeide elke genieter zodanig, dat niemand nog durfde te reageren dat de verwarming niet aanstond. Maar ze sleurde elke deelnemer in haar verhaal mee. Allen hingen ze aan haar lippen en plots werd duidelijk waarom dat die struisvogels zo nieuwsgierig waren. Net zoals de genieters werden ook de struisvogels gehypnotiseerd door de vrouw des huizes. Ze eindigde haar verhaal met te vertellen dat wanneer je 's morgens op staat en een pan struisvogeleieren zou eten, je handen zou inwrijven met de handcrème van haar vogels, goed werk zou verrichten, 's middags een struisvogelbiefstuk zou eten, nog wat goed werk zou verrichten, dan je handen nogmaals met haar créme zou bewerken. Voor het slapen gaan een struisvogeladvocaat zou drinken, je zelf en je partner zou inwrijven met de massagecrème gemaakt met struisvogelingrediënten, en als je dan nog een plumeau mee naar bed zou nemen, zou je een heel romantische avond beleven.

De werkgroep