Motorhome vrienden

     DE GENIETERS

 

                                    VERSLAG SCHERPENHEUVEL 14-16/09/2018

 

Drie feesttenten moesten worden opgebouwd om de Genieters te huisvesten in het heuvellandschap van Schoonderbuken , dichtbij O.L.V. van Scherpenheuvel. Je moet er wel een bijzondere GPS voor bezitten, die speciaal gemaakt is om onbereikbare adressen te vinden.

Ofwel moet je de motorhome wat smaller maken, ofwel vliegen talloeren en zjatten uit de kasten. Niet simpel dus om het landgoed van Rita te ontdekken.

DJ Guy stond achter de geluidsinstallatie en onze voorzitter verwelkomde iedereen met een glas sangria, vooraleer we konden beginnen aan onze koelkast, want dit weekend moesten we onze drank jetons op souperen, dorst of genen dorst. Maar dat lukte aardig.

Blijkbaar hebben onze iets oudere leden last van artrose en de jeugd in ons midden een zittend gat, want er werd niet zoveel gebruik gemaakt van onze juist afgereden dansmat. Volgens onze voorzitter eigen werk, dat gras afrijden, maar volgens vertrouwbare bronnen had nen andere Willy het gras af gereden, maar enfin.

Het goed bezet weekend werd ook nog uit de doeken gedaan door de inrichters, zijnde onze voorzitter Willy met zijn Rita.

 

In het midden van de nacht moesten we uit ons bed, want het was al om 8.45 uur dat de start werd afgeschoten van onze fietstocht, en dan moesten we ook al ons lunchpakket klaar hebben. Onze gids was mijnheer Pastoor, die mannen zijn altijd vroeg uit hun bedstee natuurlijk, en hij bracht ons veel bij over Scherpenheuvel, over stille en bewegende schilderijen, over gouden rozen, en nog meer van het kerkelijk leven. Hij pikte dan ook heel wat tijd van onze dag af, maar we zijn allen een stuk wijzer geworden, dat is ook al iets.

Met de rapte iets drinken in de Vlaamse Leeuw bv en dan naar Zichem, alom bekend door Ernest Claes en zijn deugniet "De Witte". Na de groepsfoto verder naar de "Maagdentoren", t.t.z. vroeger zwoeren daar niets dan maagden rond, maar daar is tegenwoordig zo niet meer aan te komen, maar de toren is wel mooi gerestaureerd, en we hadden een mooi uitzicht over Zichem en zijn omgeving.

Vanaf de kiosk op het marktplein van Zichem zie je recht op de brasserie "De Heren van Zichem" , waar we ons lunchpakket konden verorberen. Ernest Claes met heel zijn familie keken ons toe tijdens onze maaltijd. De Witte was er trouwens ook weer te bespeuren, hij verstopte zich geregeld onder den toog, en zat aan de pastoor zijne wijn.

De fietstocht naar Averbode was weer heel wat kilometerkes die moesten worden afgelegd.

Maar iets later, op een bepaald moment fietsten we "het moment" binnen, wij kregen de Freddy als gids. De andere groep had een dame als gids. De toren van de abdij van Averbode stond in de steigers, maar onze gidsen wisten ons al de geheimpjes van de abdij te vertellen. Geïllustreerd met foto's kwam alles aan bod. Wat ook heel interessant was, was het laatste deel van ons bezoek. Een hapje met al de streekgerechten van de abdij werd ons gepresenteerd met een aardige blonde drank. Speculoos, brood, kaas en peperkoek was er te proeven, en dat viel nog mee ook.

Zonder de "Lekdreef" te bezoeken verliep onze fietstocht rechtstreeks terug naar "Schunnebroukke", toch straf hé, maar geen nood, het ijs was besteld.

 

Een pan van een diameter of twee "iets mag het hebben hé" liep heel wat dampen los, die verdomd goed roken. Kip, verschillende vissoorten, groenten, saus en wie weet wat nog, werd in snel tempo geroerd en voorzien van kruiden. Maar eerst moesten we de overschot van de sangria nog als aperitief tot ons nemen. Dus onze goesting werd nog even op de proef gesteld. Goed bedeeld van die lekkere paella at iedereen zijn buikje weer rond, en trokken enkelen al vroeg naar de motorhomes om te rusten van deze drukke en mooie uitstappen.

 

's Morgens stonden al nieuwe pannen op het vuur om het ontbijt met spek en eieren te voorzien voor al onze leden. En we werden weer goed bediend. Wie kan daar nu "neen" tegen zeggen. Spek en eieren: de kost van elke levensgenieter!

 

Misschien wat veel gegeten ? of een beetje lui ? maar toch waren er heel wat die forfait gaven voor de wandeling die nog op het programma stond. Maar de Guy, als onze gids, had toch nog een ferme groep. Zo verkenden we het dorp met zijn natuur en de hondjes mochten veel los lopen, dus volop leven in het gezelschap. En bovendien kregen we onderweg nog bezoek van de mobiele café en konden we in de natuur genieten van een lekker glaasje van wat je maar wilde.

 

Gezellig in een kring werd er nog wat na gekeuveld, en vertrokken één voor één onze leden terug naar hun thuisfront, natuurlijk pas nadat al de feesttenten weer een plaats hadden gekregen in de geheime kelders van het domein waar we te gast waren.

Nog twee ronden te gaan ! Tot de volgende !

 

De werkgroep.